วันนี้ ( 30 ต.ค.68 ) นางสาวจตุรพร กุลบุญ หรือ “ป้าตุ๊กตา” เปิดใจเล่าความทรงจำครั้งเยาว์วัย เมื่อครั้งอายุเพียง 8 ขวบ ได้มีโอกาสรับเสด็จสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง ณ ท่าอากาศยานจังหวัดตรัง เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2513 พร้อมเผยความประทับใจในพระสิริโฉมอันงดงาม และความอาลัยมิรู้ลืมที่ติดตรึงอยู่ในใจตลอดมา

          นางสาวจตุรพร กุลบุญ หรือ “ป้าตุ๊กตา” กล่าวถึงภาพเหตุการณ์ในอดีตเมื่อครั้งได้รับเสด็จสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง ว่า เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ในครั้งนั้น สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ เสด็จพร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ผ่านท่าอากาศยานจังหวัดตรัง เพื่อเสด็จไปทรงบำเพ็ญพระราชกุศลเนื่องในวันวิสาขบูชา ณ วัดแก้วโกรวาราม จังหวัดกระบี่

          บรรยากาศในวันนั้นเต็มไปด้วยความปลื้มปีติ ข้าราชการ พ่อค้า และประชาชนชาวจังหวัดตรังต่างพร้อมใจมารอรับเสด็จอย่างเนืองแน่นทั่วสนามบิน “คุณแม่ของดิฉันซึ่งเป็นครูใหญ่โรงเรียนนาตาล่วง อำเภอเมือง จังหวัดตรัง ได้พาดิฉันไปรับเสด็จด้วย ท่านให้แต่งตัวเรียบร้อย ใส่ชุดขาว รองเท้าคัชชูสีขาว ดิฉันเตรียมตัวตั้งแต่คืนก่อน แต่ทั้งคืนนอนไม่หลับเลย ตื่นเช้ามาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปรอรับเสด็จ” ป้าตุ๊กตากล่าว

          เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์  พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง  เสด็จผ่านหน้าขบวนผู้มารอรับเสด็จ ป้าตุ๊กตาในวัย 8 ขวบยืนอยู่แถวหน้าเคียงข้างคุณแม่ “เมื่อพระองค์เสด็จผ่าน พระองค์ทรงหยุดและหันมาทรงยิ้มให้ดิฉัน แต่ในภาพจะเห็นว่าดิฉันก้มหน้า เพราะคุณพ่อเคยเล่าว่าสมัยก่อนเขาไม่ให้มองพระพักตร์พระมหากษัตริย์ กลัวจะถูกลงโทษ ดิฉันก็เลยมองแต่รองพระบาท ก้มหน้าจนคุณแม่พูดว่า ‘ตุ๊กตาเงยหน้าได้แล้ว พระองค์ท่านทรงยิ้มให้ลูกนะ’ ตอนนั้นดีใจมากจนตัวสั่น ชาทั้งตัวเลยค่ะ”

          ป้าตุ๊กตากล่าวด้วยน้ำเสียงซาบซึ้งว่า พระสิริโฉมของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง  งดงามเหนือคำบรรยาย “พระองค์สิริโฉมงดงามมาก นวลผ่องเหมือนพระจันทร์ที่ลอยลงมาเลยค่ะ สวยจริงๆ”

          หลังจากวันนั้น เมื่อไปโรงเรียน คุณครูได้ให้ป้าตุ๊กตาออกมาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังถึงเหตุการณ์รับเสด็จ “ตอนนั้นดีใจมาก เล่าใหญ่เลยค่ะ แต่ไม่ได้บอกเพื่อนว่ามองหน้าแป๊บเดียว เพราะไม่กล้ามอง มองแต่รองพระบาท”

          เมื่อกล่าวถึงวันที่ทราบข่าวการเสด็จสวรรคต ป้าตุ๊กตากล่าวด้วยน้ำตาคลอว่า “ทราบข่าวตอนเช้า เพราะกลางคืนนอนหลับไปก่อน พอได้ยินข่าว น้ำตาก็ไหลออกมาเอง มันบอกไม่ถูก มันโหยหา มันเสียดาย มันอาลัยอาวรณ์จริงๆ”

          ป้าตุ๊กตาเล่าต่อว่า ตนเคยมีโอกาสเข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง  อีกครั้งหนึ่งในงานประชุมกาชาดที่จังหวัดชลบุรี แม้ไม่มีภาพถ่าย แต่ยังจำความปลื้มปิติได้ไม่ลืม และยังเคยร่วมรับเสด็จอีก 2–3 ครั้ง เช่น ที่จังหวัดนราธิวาส ณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ในฐานะสมาชิกเหล่ากาชาด

          ต่อมา ป้าตุ๊กตาได้ทำงานร่วมกับสภากาชาดไทย โดยเริ่มจากการเป็นสมาชิกเหล่ากาชาดจังหวัดตรัง หลังเหตุการณ์สึนามิปี 2547 สหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (IFRC) ได้เข้ามาดำเนินโครงการฟื้นฟูในพื้นที่จังหวัดตรัง ป้าตุ๊กตาได้รับคัดเลือกให้เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานระหว่างเหล่ากาชาดกับ IFRC ตั้งแต่ปี 2548 ถึงปี 2554 จากนั้นก็ยังคงทำงานให้กับเหล่ากาชาดต่อเนื่อง

          “ดิฉันถือว่าการได้ทำงานกับสภากาชาดไทยคือการได้เป็นสะพานบุญ แม้จะเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในสังคม แต่ก็อยากเป็นจุดที่เรียงร้อยกับจุดอื่นๆ เพื่อทำให้สังคมดีขึ้น” ป้าตุ๊กตากล่าวทิ้งท้าย พร้อมขอถวายบทกลอนแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีหลวง ดอกไม้งามประจำชาติ ร่วงลงแล้ว ดอกไม้แก้วประจำใจ ไกลสุดหล้าดอกไม้แห่งความดี ไปไกลตา ยามจากลาแสนอาลัย ใจอาวรณ์ “ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า นางสาวจตุรพร กุลบุญ (ตุ๊กตารอยทราย)”

.

สวท.ตรัง